Nöbetçi Eczaneler
HABER / ÖZEL
Yıllarca gece gündüz demeden görev yapan, ailesinden ve sosyal hayatından fedakârlık ederek toplumun güvenliği için çalışan polisler, emeklilik döneminde kurumları tarafından yeterince hatırlanmadıklarını söylüyor.
Görev sırasında ağır sorumluluklar üstlenen emniyet mensupları; terörle mücadeleden asayişe, trafik güvenliğinden kamu düzeninin sağlanmasına kadar birçok alanda yıllarca görev yaptı.
Ancak emeklilik sonrasında bazı polislerin dile getirdiği sorunlar, “Emniyet Teşkilatı emekli personeline ne kadar sahip çıkıyor?” sorusunu gündeme getiriyor.
SOSYAL TESİSLER KİMİN İÇİN?
Tartışmanın önemli başlıklarından biri ise emniyete ait sosyal tesislerin kullanımında yaşandığı belirtilen sorunlar.
Bursa’daki Uludağ Polis Evi gibi sosyal tesislerin, zaman zaman farklı kamu kurumlarında görev yapan bürokratlar ve diğer kamu görevlileri tarafından yoğun şekilde kullanıldığı, bunun sonucunda ise görevdeki polisler ile emekli emniyet mensuplarının tesislerden yararlanmakta güçlük çektiği yönündeki eleştiriler dile getiriliyor.
Emekli polislerin sorusu oldukça açık:
“Yıllarca bu teşkilata hizmet etmiş emekli polisler ve halen görev yapan personel sosyal tesislerde yer bulamazken, bu tesislerin kullanımında asıl öncelik kimde olmalı?”
Buradaki tartışma elbette kamu görevlilerinin sosyal tesislerden yararlanıp yararlanmaması değil.
Asıl mesele, polis teşkilatına ait sosyal tesislerin görev yapan ve emekli emniyet mensuplarının ihtiyaçlarını karşılayacak şekilde planlanıp planlanmadığı.
Eğer görevdeki polisler ve emekliler kendi kurumlarının sosyal tesislerinde yeterince yer bulamıyorsa, doğal olarak “Bu tesisler öncelikle kimin hizmetinde?” sorusu gündeme geliyor.
EMEKLİ POLİSLERE YÖNELİK ETKİNLİK NEDEN YOK?
Bir diğer dikkat çekici konu ise emekli emniyet mensuplarına yönelik sosyal ve kurumsal etkinliklerin yetersiz olduğu yönündeki eleştiriler.
Emekli polisler; özel günlerde, mesleki anma programlarında, sosyal organizasyonlarda ve çeşitli kurum etkinliklerinde yıllarca görev yapan emniyet mensuplarının daha fazla hatırlanmasını istiyor.
Çünkü emeklilik, mesleğin ve verilen hizmetin unutulması anlamına gelmemeli.
Yıllarca aynı üniformayı taşıyan, aynı teşkilatın çatısı altında görev yapan insanların emekli olduktan sonra tamamen kurumun dışında bırakılmış hissetmesi, “vefa” tartışmasını beraberinde getiriyor.
BUGÜNÜN POLİSİ, YARININ EMEKLİSİ
Belki de meselenin en önemli noktası burada.
Bugün görev başında bulunan rütbeli veya rütbesiz her polis bir gün emekli olacak.
Bugün sosyal tesislerde görev yapan, teşkilatın içerisinde bulunan, karar mekanizmalarında görev alan personel; yıllar sonra kendisi de emekli olduğunda aynı sorularla karşılaşabilir.
Bu nedenle emekli polislerin dile getirdiği talepler yalnızca bugünün emeklilerinin meselesi olarak görülmemeli.
Bugünün görevdeki polisi, yarının emeklisidir.
Bugün emekli personelin yaşadığı sorunlara duyarsız kalınması, yarın aynı sorunların bugünkü görevli personele yaşatılması anlamına gelebilir.
“GENELGE VARSA NEDEN UYGULANMIYOR?”
Emekli polislerin gündeme getirdiği bir başka konu ise kendileriyle ilgili yayımlanan düzenleme ve genelgelerin uygulamada ne ölçüde karşılık bulduğu.
Bir düzenlemenin yayımlanması kadar, uygulamanın sahada gerçekten hayata geçirilmesi de önem taşıyor.
Emekli polisler bu nedenle yetkililere şu soruyu yöneltiyor:
“Emekli personelle ilgili düzenlemeler ve genelgeler mevcutsa, bunların bütün birimlerde aynı şekilde uygulanması neden sağlanamıyor?”
MESELE SADECE YER VE ETKİNLİK DEĞİL, VEFA MESELESİ
Emekli polislerin beklentileri yalnızca sosyal tesislerde yer bulabilmek veya etkinliklere davet edilmekten ibaret değil.
Burada daha büyük bir beklenti bulunuyor:
Vefa.
Yıllarca devlet adına görev yapan, gerektiğinde hayatını ortaya koyan, gecesini gündüzüne katan emniyet mensupları; emekli olduklarında en azından kurumlarının kendilerini hatırlamasını istiyor.
Bir emekli polis için yapılacak bir etkinlik, verilecek bir teşekkür veya sosyal tesislerde kendisine ayrılacak imkân, belki de maddi karşılığından çok daha büyük bir anlam taşıyor.
EMNİYET TEŞKİLATINDA YENİ BİR VEFA POLİTİKASI GEREKİYOR MU?
Ortaya çıkan eleştiriler, emekli emniyet mensuplarının kurumsal bağlarının emeklilik sonrasında da devam ettirilmesi gerektiği yönündeki beklentiyi güçlendiriyor.
Sosyal tesislerin kullanımında görevdeki personel ile emeklilerin ihtiyaçlarının gözetilmesi, emekli polisler için düzenli sosyal ve kültürel etkinlikler yapılması ve mevcut düzenlemelerin uygulamada takip edilmesi, tartışmanın öne çıkan başlıkları arasında.
Şimdi soru şu:
Yıllarca bu teşkilata hizmet etmiş emekli polisler gerçekten unutuluyor mu?
Ve daha önemlisi:
Bugün görev yapan polisler, yarın emekli olduklarında aynı sorunları yaşamamak için bu konuya sahip çıkabilecek mi?
Çünkü mesele yalnızca bugünün emeklileri değil.
Mesele, bugün üniforma giyen her polis memurunun geleceğidir.
Emekli polislerin beklentisi ise oldukça basit:
“Bizi yalnızca görev yaptığımız yıllarda değil, emekli olduktan sonra da hatırlayın.”